حدّثنا جعفر « 1 » بن محمّد بن مسرور رحمه الله ، قال : حدّثنا الحسين بن محمّد بن عامر ، عن عمّه عبداللَّه بن عامر ، عن ابن أبي عمير ، عن حمزة بن حمران ، عن أبيه ، عن أبي حمزة ، عن عليّ بن الحسين ، عن أبيه ، عن أمير المؤمنين صلوات اللَّه عليهم ، « 2 » إنّه جاء إليه رجل ، فقال « 3 » : يا أبا الحسن ! إنّك تدعى أمير المؤمنين فمن أمّرك عليهم ؟ قال عليه السلام : اللَّه جلّ جلاله أمّرني عليهم ، فجاء الرّجل إلى رسول اللَّه صلى الله عليه وآله وسلم ، فقال : يا رسول اللَّه ! « 4 » أيصدق عليّ « 4 » فيما يقول إنّ اللَّه أمّره على خلقه ؟ فغضب النّبيّ صلى الله عليه وآله وسلم ، ثمّ قال : إنّ عليّاً أمير المؤمنين بولاية من « 5 » اللَّه عزّ وجلّ ، عقدها

--> خاموش كنند ؛ اما خدا جز اين را نمىخواهد كه نور أو را تمام كند . اى مردم ! هركه از شما اكنون اين‌جا حضور دارد ، گفتار مرا به آنان‌كه در اين جمع نيستند ابلاغ كند . بار خدايا ! تو بر آنان شاهد باش ( سپس به دنبالِ سخنانِ سابق خود ادامه داد ) پس از آن خداوند نظر سوم را بر زمين افكند وأهل بيت مرا براي زمان بعد از من برگزيد . آنان برگزيدگان اين أمت هستند كه عبارتند از يازده امام پس از برادرم ، علي عليه السلام كه يكى پس از ديگرى خواهند بود . هرگاه يكى از آنان بدرود حيات گويد ، ديگرى به جاى أو قيام مىكند . آنان به مثل در ميان أمت من همچون ستارگان آسمانند كه هرگاه ستاره‌اى از نظر ناپديد شود ، ستارهء ديگرى پديدار مىگردد . آنان پيشوايان وراهنمايان وهدايت يافتگانند كه نيرنگ آن كس كه با ايشان حيله ورزد وبىياور گذاشتن آن كس كه ايشان را رها مىكند ، آسيبى به ايشان نمىرساند ؛ بلكه خداوند به كيفر ، آن كسى را كه بديشان نيرنگ وخذلان روا داشته است ، دچار آسيب وزيان خواهد ساخت ، آنان حجت‌هاى خداوند در زمينِ أو هستند وشاهدانِ أو بر بندگان خدا . هركه از آنان فرمانبردارى كند ، خدا را أطاعت كرده است وهركه نافرمانى ايشان كند ، خدا را نافرمانى كرده است . آنان با قرآن وقرآن با آنان است . نه قرآن از ايشان جدا مىشود ونه ايشان قرآن را ترك مىكنند تا در كنار حوض ( در قيامت ) نزد من درآيند . نخستين آن امامان ، برادرم على نيكوترين ايشان است . پس از أو فرزندم حسن ، سپس فرزند ديگرم حسين ، وسپس 9 نفر از أولاد حسين . . . . » به دنبال آن ، راوي تا آخر آن حديث را به درازا نقل كرده است . غفارى ، ترجمهء كتاب الغيبة ، / 122 - 125 رقم 12 ( 1 ) - [ في التّحصين مكانه : « رأينا ذلك في كتاب « نور الهدى والمنجى من الرّدى » تأليف الحسن بن أبي طاهر أحمد بن محمّد بن الحسين الجاوابي ، وعليه خطّ الشّيخ السّعيد الحافظ محمّد بن محمّد المعروف بابن الكمال بن هارون ، وانّهما قد اتّفقا على تحقيق ما فيه وتصديق معانيه فقال ما هذا لفظه : جعفر . . . » ] . ( 2 ) ( 2 * ) [ في إثبات الهداة : « عن النّبيّ صلى الله عليه وآله وسلم في حديث إنّه » ] . ( 3 ) - [ زاد في التّحصين ومدينة المعاجز والبحار والعوالم : « له » ] . ( 4 - 4 ) [ التّحصين : « أتصدّق عليّاً » ] . ( 5 ) - [ لم يرد في التّحصين ] .